Coronavirus

print

Coronaverhaal van Mart Bekkers, student Mens en Techniek:

'Best intensief, hele dagen online les'

“Ik weet het nog heel goed, een donderdagavond in maart. Ik kwam net terug van een voetbaltraining toen het nieuws kwam dat de hogescholen hun deuren gingen sluiten. Mijn eerste gedachte was: ‘o nee, wat balen, ik wil geen studievertraging oplopen’. Ik appte meteen mijn projectgroep dat we elkaar de volgende dag niet zouden zien op school. Zij wisten nog van niets.  

Al snel daarna kwam er bericht vanuit onze opleiding dat de school dicht ging. En toen was het stil. Maar dat duurde niet lang, want amper een week later kwamen de eerste lessen alweer op gang. Nog niet via Teams, maar via online videoplatform Kaltura. Via dat systeem namen docenten een les op en plaatsten dat als video op blackboard. Op die manier konden we een les bekijken en er achteraf vragen over stellen. Dat was de eerste stap naar digitaal onderwijs. Complimenten voor de docenten om dat zo snel voor elkaar te krijgen. 
 

Aan de bak

Het begon met 5 lesuren in de week in plaats van 20. Maar inmiddels heb ik weer een volle bak aan uren. Soms zelfs van kwart voor 9 tot half 4. Allemaal online natuurlijk. Via Kaltura of via Teams. Elke docent geeft er zo zijn eigen draai aan. Voor beide systemen valt wat te zeggen. Via Kaltura kun je zelf je eigen tempo bepalen omdat je de video kunt aanzetten en stopzetten wanneer je wilt. Maar via Teams kan ik mijn aandacht er beter bijhouden, want dat is live. 
 

Discipline

Het vergt wel discipline, want je kunt natuurlijk ook makkelijk uit een les stappen of een video overslaan. Maar aan discipline ontbreekt het me niet. Ik wil dit jaar goed afsluiten om volgend schooljaar op stage te gaan. Dat heb ik al geregeld, bij Philadelphia in Amersfoort. Om daarvoor in aanmerking te komen moest ik op gesprek, dat was nu ook online. Dat ging best wel goed en in september kan ik starten. 
Omdat ik in een projectgroep zit met 5 andere studenten, moet je elkaar ook blijven stimuleren, want het is online toch anders. Het grappige is dat we een onderzoek doen voor een zorginstelling naar de digitale vaardigheden van de medewerkers. Heel toevallig zijn we daar al mee gestart voordat de coronacrisis uitbrak. Het contact verloopt nu veel telefonisch en ook via Teams, want onze stageprojectbegeleider daar werkt daar nu ook mee. Dat was af en toe wel komisch omdat het voor hem wennen was, hij praatte soms met ons zonder zijn microfoon aan te zetten.
 

Wat ik mis?  

Ik woon niet in de buurt van school en moet 1,5 uur reizen om er te komen. Maar ik mis die routine. Gewoon met je stomme kop in de trein zitten, muziekje in je oren, lekker relaxed. Ook mis ik mijn klasgenoten, om lekker met ze te ouwehoeren. We gaan wel eens de kroeg in na schooltijd, maar dat gaat nu ook niet meer. Laatst heb ik wel een online borrel gehad met collega’s van het horecabedrijf waar ik werk, een eetcafétje bij mij in het dorp. Toch gezellig, zo samen een biertje drinken. 
 

Of ik voordelen zie?

Ja, doordat ik geen reistijd heb kan ik in de ochtend voordat de lessen beginnen nog een rondje hardlopen. En je verzint andere manieren om jezelf te vermaken. In plaats van een terrasje pakken ga ik nu picknicken in het weiland of speel een spelletje Risk. Ook zijn we pas op raamvisite geweest bij mijn nicht, die net bevallen is van haar eerste kindje. Dat was leuk, om haar toch te zien, ook al zat er een raam tussen. Toch een beetje kraamvisite dus. 

Ik verwacht niet dat ik studievertraging oploop, want ik volg gewoon mijn reguliere lesprogramma. Wel is dat intensief, hele dagen online les, met je kop achter het beeldscherm. Op een gegeven moment ben ik er klaar mee. Ben benieuwd hoe de tentamens gaan. Het schriftelijk tentamen vervalt en wordt misschien een openboektentamen. Daar maak ik me een beetje zorgen over. We gaan het zien.
 

Terug naar het overzicht 'Studenten aan het woord'

Laatst bijgewerkt op 29 mei 2020.