Coronavirus

print

Coronaverhaal van Raf Hermens, student Grafisch Ruimtelijk Ontwerp:

“Corona heeft me geholpen mijn perfectionisme los te laten”

Raf Hermens had een fantastisch idee voor zijn afstudeerproject. Hij wilde een campagne voor Breda maken rondom genderdiversiteit met als hoogtepunt een groot evenement. Maar de lockdown stak daar een stokje voor. Met een variant op het spel Wie is het? maakt hij alsnog een afstudeerwerk over genderdiversiteit.

Raf: “Aan het begin van dit studiejaar deed ik een stage bij Bo Breda over diversiteit in de stad. Dat project was vooral gericht op minderheden. Ik heb zelf een fascinatie voor gender en hoe de maatschappij daarnaar kijkt. Ik wilde die twee in mijn afstudeerproject graag combineren. Samen met COC en Bo Breda wilde ik een campagne rond genderdiversiteit starten. De campagne wilde ik afronden met een groot event.”

Geen afstudeerexpositie

“En toen kwam corona. Daardoor kon dat hele event niet doorgaan. En omdat het gebouw van AKV|St.Joost gesloten bleef, zag ook mijn afstuderen er ineens heel anders uit. Ik kon niet meer naar de academie om studiegenoten te ontmoeten. In plaats daarvan moest ik alles vanuit mijn appartement doen. En wat ik echt heel erg vond, was dat de afstudeerexpositie niet doorgaat. Ieder jaar van mijn studie ben ik naar die expositie geweest en ik wilde er heel graag zelf staan. Eerdere edities overtreffen. Nu komt er een online Graduation Show, dat is toch anders. Daarom willen we met onze klas in oktober een eigen expositie organiseren.”

Anders kijken

“De eerste 2 weken was ik echt een beetje lamgeslagen. Totdat ik ineens besefte dat wij als kunstenaars de maatschappij dwingen om anders naar dingen te kijken. Nu zat ik zelf in een situatie die mij dwong om anders te kijken en dat kon ik niet aan. Ik besefte dat ik hoe dan ook moest afstuderen, dus dat ik het gewoon moest gaan aanpakken. Mijn procesbegeleider adviseerde me om wat kleine dingetjes op te pakken om in beweging te komen. Dat deed ik en zo ging het balletje langzaam weer rollen.”

24 karakters

“Mijn hele opleiding heb ik de verhalen van anderen centraal gezet in mijn werk, maar dat kreeg ik door de lockdown niet voor elkaar. Mijn begeleider adviseerde me toen om het op mezelf te betrekken. Dat vond ik heel lastig, maar in deze situatie kon het niet anders. Toen bedacht ik een variant op het spel Wie is het? waarbij ik zelf alle 24 karakters zou spelen. De eerste vraag van dat spel is altijd: ‘Is het een man of een vrouw?’ Dat gebeurt in de maatschappij ook, mensen vinden dat fijn om te weten. Het leek me een mooi uitgangspunt voor een project over genderdiversiteit.”

Vrouwelijk alter ego

“Zelf doe ik al een aantal jaar drag. Daarbij transformeer je met kleding, haar en make-up in een vrouwelijk alter ego. Door zo met gender te spelen, zet je een andere bril op bij anderen. Mensen gaan anders naar je kijken. Ik doe alleen thuis drag, ik vind het nog te spannend om dat al naar buiten uit te dragen. Maar als ik zelf 24 karakters voor het spel wilde creëren, dan moest ik wel.”

Minder perfectionistisch

“Ik dacht na de eerste 2 karakters wel: ‘Waar ben ik aan begonnen?!’ Ik had maar 3 pruiken thuis. Ik wilde er meer bestellen, maar die komen allemaal uit het buitenland. Die werden door corona niet geleverd. Ik moest het dus anders oplossen en dat heeft me wel geholpen mijn perfectionisme los te laten. Zo heb ik een kaal karakter gemaakt met een boterhamzakje met foundation op mijn hoofd.”

Mooie oefening

“Corona was eigenlijk wel een mooie oefening. Ineens viel alles weg. De academie, docenten, de structuur. Dat is straks ook. Nu heb ik al ervaren dat ik heel goed mijn eigen projecten kan doen. Het komt veel meer uit mezelf dan dat het van de academie ‘moet’. Dat is fijn om te weten. Ik heb vertrouwen in de toekomst, al is er wel veel aan de hand in de wereld. Maar dat biedt ook kansen. Als iets kapot gaat, kun je het namelijk weer maken.”

 

Terug naar het overzicht 'Studenten aan het woord'

Laatst bijgewerkt op 9 juli 2020.